hashtmars

صدمین سالگرد ۸ مارس درحالی فرا می رسد که شرایط و موقعیت تبعیض آمیزبر علیه زنان، همچنان پابرجاست، میلیونها زن کارگردر ایران وجهان مجبورند با مزد ناچیزی تن به کارهای طاقت فرسا دهند، یا با کارخانگی محروم ازهرگونه حقوق و مزایای اجتماعی، ستم های مضاعف جامعه ی مردسالار را متحمل شوند. زنان بسیاری درخیل بیکاران هستند ویا محروم ازشغل مناسب اند و ناچارند روزانه برای سیرکردن شکم کودکان شان با فقر دست و پنجه نرم کنند . این زنان هستند که بیش ازهمه درجنگها قربانی و طعمه ی خشونت اند . بدین ترتیب درشرایط کنونی، سهم میلیونها زن از جهانی سازی سرمایه دارانه چیزی جز یک تصویرنا امید کننده از آینده ی پیش رونیست. سياست « تعديل نيروی انسانی» خصوصی سازی های گسترده و تبعيت از برنامه « بازسازی ساختاری» مطابق با شرايط صندوق بين المللی پول و بانک جهانی ، باعث بيکاری ميليونها کارگر شده ، در اين ميان زنان جزو اولين گروههايی بوده اند که در هر کارخانه يا کارگاه، کار خود را از دست داده اند. استفاده از کار توليدی زنان در خانه ها گسترش پيدا کرده و کارفرمايان برای پرداخت دستمزدهايی پايينی که مردان حاضر به پذيرش آن نيستند، به استثمار وحشیانه زنان درکارگاههای کوچک يا در کارهای خانگی مشغولند.  اين کارگاهها عمدتا فاقد امکانات بهداشتی، نور کافی و درجه حرارت مناسب هستند و کارگران زن در اين بخش از مرخصی دوران زايمان، مهد کودک ، شرکت تعاونی مصرف... بی بهره هستند.  حقوق کمتر برای کار برابر ، تبعيض در همه موارد کاری، از عدم دسترسی به کارآموزی حرفه ای گرفته تا ميزان پرداخت بيمه دوران بيماری همه و همه موقعيت زنان در محيط کارخانه را روز به روز بدتر مي کند. از دیگر نتایج این اقتصاد نئولیبرالی در ایران فقر و خشونت چون جغد شومی است که بر سر بسیاری از زنان ایرانی خیمه زده است. گسترش تن فروشی و اعتیاد در میان زنان اقشار فقیرتکان دهنده است. آمار خودکشی زنان و دختران جوان در جمهوری اسلامی از همه کشورهای جهان بالاتر است. قتل های ناموسی زنان توسط خانواده و قتل های خیابانی توسط بنیادگرایان اسلامی مکمل خشونت دولتی شده علیه زنان است.

مجموعه این عوامل که تحت شرایط سیستم تبعیض آمیزسرمایه داری روزانه به استثمارزنان دامن می زند در ایران نیز مبارزه ی کنونی برای برابری را به سرمنشاء ۸ مارس در یک قرن پیش ، یعنی مبارزه بر علیه شرایط نابرابرورفع تبعیض جنسیتی پیوند می زند . پیشگام این مبارزه زنان سوسیالیستی نظیرکلارازتکین بودند که با شناخت ازماهیت روابط سرمایه دارانه و فرهنگ حاکم مردسالارانه بر جامعه که تضمینی برای حفظ ساختارقدرت برترمردان نیز هست بر علیه شرایط نابرابر شوریدند و علیرغم همه موانع مارش جهانی ۸ مارس را آغاز نمودند . آنان با همه اعتراضی که به نابرابری های سیاسی و حقوقی بین زنان و مردان داشتند اما با دست بردن به ریشه ونقد روابط اقتصادی نابرابر، مبتنی بر مالکیت خصوصی فراخوان مبارزه ریشه ای بر علیه نابرابری ها را اعلام داشتند وچشم انداز پیوند مبارزاتی همه ی استثمارشدگان را گشودند .

شرایط این مبارزه در ایران تحت سلطه رژیم اسلامی و کاربست شریعت درکلیه ی عرصه های زندگی اجتماعی وسیاسی مبارزه ی زنان را با چالش های پیچیده تری مواجه ساخته و رفع ریشه ای نابرابری های اجتماعی و حقوقی را به مسئله ی فوری جنبشهای برابری طلب مبدل نموده و مبارزه در عرصه مطالبات مختلف را بهم پیوند زده است . ازهمین روست که پیچیده گی شرایط به میزان افزایش، شانس گسترش آگاهی به مسئله زنان تا اعماق به عوامل انحرافات متعددی نیزامکان حیات داده است . مقدم وموخر کردن مطالبات حقوقی - سیاسی از مطالبات طبقاتی درون جنبش زنان ودامن زدن به توهم انجام اصلاحات در حوزه حقوق زنان در چهارچوب یک سیستم غیرسکولار به همان میزان درتضعیف و حتی انحراف جنبش برای برابری موثر است که چشم پوشی از خواستهای روزمره و عمومی زنان نظیر حق سرپرستگی کودکان و حق انتخاب پوشش و نادیده گرفتن حجاب اجباری و غیره تحت نام رادیکالیزه کردن جنبش و مبارزه برای مطالبات بزرگتر.

درصدمین سالگرد آغاز مارش ۸ مارس، این روزجهانی را دربزرگداشت حماسی طولانی جنبش برابری طلبانه پاس داشته و در جهت تقویت مبارزه درون جامعه، مطالبات برابر ی خواهانه و عدالت طلبانه ، همچنان می کوشیم و حمایت از لایه های متفاوت سکولار ، چپ و روشنگر درون جنبش زنان ایران را وظیفه دائمی خود دانسته و بسهم خود برای سازمانیابی مستقل جنبش چپ و کارگری و همچنین سازمانیابی مستقل در حوزه ی مطالبات کل جامعه حول مسائل زنان می کوشیم .

۸ مارس ۲۰۰۸