اطلاعیه شماره 6
انسانهای آزاده، مدافعین کارگران و زحمتکشان،
فعالین احزاب- سازمانها- تشکلهای فرهنگی و اجتماعی و رسانه های گروهی
فارسی زبان –
گوتنبرگ (سوئد)
ما و اجلاس جهانی کار (ILO)
خبر گزاری
دولتی کارایران – ایلنا
در تاریخ 9 خرداد 1386 گزارش داد :
« نمايندگان كانون عالي
كارفرمايان ايران (
كانون جديد ) براي شركت در اجلاس ساليانه سازمان جهاني كار (ژنو ) كارت
حضور
دريافت كردند.» گزارشگر گروه كارگري ايلنا، خبرداد: « روابط
عمومي كانون عالي كارفرمايان ايران اعلام
كرد :" سيد حسين سليمي" ," امير مسعود معتمدي" ," رضا
خاكي "و" ابوالفضل احمد خانلو" به عنوان نمايندگان كانون عالي
كارفرمايان تشكل قانوني و مورد پذيرش سازمان جهاني كار , كارت حضور در اين
اجلاس
را دريافت كرده تا مسايل كارفرمايي ايران را تشريح كنند.»
خبر فوق
بیانگر موضعگیری
اعلام شده سازمان جهانی کار در اجلاس امسال و آنچه که پیشتر بر آن گذشته
را بیان
می دارد .
یعنی از یکسو
نمایندگان
رسمی رژیم از سوی وزارت کار دولت احمدی نژاد حضور می یابند و از سوی دیگر
نماینده
گان " کانون عالی کارفرمایان " ، یعنی " تشکل قانونی و مورد پذیرش
سازمان جهانی کار"، این وسط اگر سه جانبه گرایی راهم مبنای پذیرش خود
بشناسیم
، جای نماینده گان واقعی کارگران ایران در کجاست؟
محمود
صالحی ها که در زندان اند، منصور اسانلو
ها که به " اقدام علیه امنیت ملی" واتهام «تبليغ عليه نظام» در جنگ و گزیر وکیل با
مقامات دادگاه انقلاب و دیگران گرفتارند. نماینده گان کارگران بیکار شده
سنندج صدیق
کریمی و شیت امانی نیز زندانی و در بندند ، این میان سهم نماینده گان
واقعی
کارگران چه می شود؟
همین حد نشان
می دهد که
اولویت های این سازمان چیست و برچه پایه، صفبندی خود را با جنبشهای مستقل
کارگری
در سطح جهان و کشور ما سازمان می دهد!
بدین ترتیب امسال نیز اجلاس سازمان جهانی کار حتی بر پایه ی سه
جانبه گرایی
بدون نمایندگان واقعی کارگران ایران برگزار می گردد و این گویای این
واقعیت است که
در اولویت این سازمان جایی برای طرح واقعی منافع کارگری وجود ندارد و در
صفبندی
درونی و بیرونی آن منافع مستقل کارگری را قربانی مصالح و منافع روابط
دیپلماتیک
دولتها و کارفرمایان می گردانند. پس جای تعجبی نیست ؛ چرا که قرارهم نبود
ازاین
امامزاده نیز معجزه ای برخیزد .
بر ما مدافعین
حقوق کارگران
و زحمتکشان ایران است؛ ضمن دفاع قاطع ازمنافع مستقل کارگران ایران در
روابط بین
المللی، این سازمان را حتی به میثاق ها و تعهدات خودش ، برای جاری ساختن
مفاد
اساسنامه ای اش ، در رابطه بارسمیت شناختن موجودیت تشکل های مستقل کارگری،
مورد
اعتراض و فشار قراردهیم و همه اتحادیه ها و مجامع ، محافل کارگری در سطح
جهان را
از وضعیت اسفبار طبقه کارگر ایران آگاه و خاصه کارگران و پیشروان این طبقه
را نسبت
بی تفاوتی آشکار سازمان جهانی کار(ILO ) ، مطلع سازیم .
تشکل ما برای
دفاع از
مبارزات کارگران ایران ، ضمن افشاء نظام ضد کارگری جمهوری اسلامی ایران ،
اینگونه
مماشت طلبی سازمان جهانی کار، در قبال نظام سرمایه داری و ضد کارگری ایران
را نیز،
عاملی برای سفت شدن جای پای سیاست های نئولیبرالیستی و تقویت جهانی سازی و
خانه
خرابی کارگران ایران و گسترده گی هر چه بیشتر فقروفساد در ایران می شناسد
.
باید از
استقلال طبقه و تشکل های مستقل کارگری در
شرایط
دیکتاتوری عنان گسیخته ضد کارگری رژیم حاکم برایران دفاع کرد و چهره این
نظام،
کارگر ستیز را بر ملا نمود و سیاست های جهانی سازی و صندوق بین المللی
پول، بانک
جهانی و سازمان جهانی کار، که همواره منافع کارگران ایران را نادیده می
گیرند را
نیز برای خود کارگران عیان و برجسته نمود تا هر نوع توهم به چنین
ارگانهایی از
میان بر داشته شود .
ما ضمن رد هر
گونه مذاکره
با سازمان جهانی کار، ازهر گونه تجمع اعتراضی درمقابل سازمان جهانی کار
برای محکوم
کردن مماشات طلبی این سازمان که مستقیما بنفع سیاست های ضد کارگری است
پشتیبانی می
نمائیم و برای فعالین کمیته های محلی که ستون اصلی این اعتراضات بشمار می
روند ، موفقیت
آرزو می کنیم .
کانون
همبستگی با کارگران
ایران – گوتنبرگ(سوئد)
5 یونی 2007